Get Adobe Flash player



Karting jest dla dzieci i młodzieży podstawą wejścia do życia w zmotoryzowanym społeczeństwie. Jest dyscypliną sportu motorowego, która przygotowuje do startów w zawodach samochodowych, takich jak: rajdy i wyścigi. Podczas jazdy gokartem wyrabiamy umiejętność panowania nad pojazdem mechanicznym. Uczymy się odruchów, które umożliwiają odpowiednie reagowanie w sytuacjach trudnych. Prawidłowe operowanie pedałami gazu i hamulca, czy umiejętna kontra kierownicą dają szansę bezpiecznego prowadzenia pojazdu w zakręcie lekkim poślizgiem.
W jeździe gokartem jest wszystko, czego w normalnym ruchu drogowym nie mamy możliwości sprawdzić.
Dzięki rosnącej popularności kartingu, ta dyscyplina sportu jest dostępna dla szerokiego grona miłośników motoryzacji. Ponieważ może być uprawiana przez dzieci i młodzież szkolną, osoby dorosłe, a także przez osoby niepełnosprawne, stanowi znakomity początek przygody ze sportami samochodowymi. Jest sposobem na przygotowanie do bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym.
W Tarnowie, dzięki fachowej pracy szkoleniowo ? edukacyjnej, zostały przełamane wszelkie bariery.
Od ponad dwóch lat prowadzony jest program zajęć kartingowych na torze SPEED RACE Tarnów w ramach społecznej akcji ?Przez zabawę do bezpieczeństwa? dla dzieci i młodzieży oraz dorosłych osób niepełnosprawnych. Uczestniczą w nim wychowankowie Warsztatów Terapii Zajęciowej przy Specjalnym Ośrodku Szkolno Wychowawczym w Tarnowie, następnie dołączyli wychowankowie z Polskiego Stowarzyszenia Na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Tarnowie oraz Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego PIAST z Woli Rzędzińskiej, jak również dzieci przychodzące z rodzicami indywidualnie. Przyjeżdżają osoby m.in. z Krakowa, Nowego Sącza, Myślenic, Zakopanego. Program swoim zasięgiem obejmuje miasto Tarnów i całe województwo małopolskie. Pomysłodawcami projektu są Renata Nowotarska i Paweł Jakubas ? terapeuci z Warsztatów Terapii Zajęciowej przy SOSW w Tarnowie oraz Rafał Kiwior ? koordynator społecznej akcji ?Przez zabawę do bezpieczeństwa?.
Można śmiało powiedzieć, że jazda gokartem podczas zajęć wyrabia u niepełnosprawnych osób umiejętność panowania nad kierownicą, poprawia refleks, uczy podejmowania szybkich decyzji w trudnych sytuacjach. Zajęcia te doskonale rozwijają koordynację wzrokowo ? ruchową, orientację dotyczącą prawej i lewej strony ciała. Wzmacniają mięśnie obręczy barkowej i kończyn górnych oraz poprawiają ogólną kondycję organizmu. Ponadto zajęcia uczą oceny swoich możliwości, umiejętności podejmowania prawidłowych decyzji i dopasowania ich do różnych sytuacji. Doskonalą zdolność przewidywania i odpowiedniego reagowania.
Zajęcia kartingowe kształtują osobowość, rozwijają charakter, podnoszą samoocenę. Osoby uczestniczące w tych zajęciach stają się bardziej odważne, zdyscyplinowane i samodzielne oraz uwrażliwiają się na potrzeby innych. Dla osób niepełnosprawnych, to również ciekawa forma zajęć terapeutycznych, organizowania czasu wolnego oraz rozwijania zainteresowań.
KARTING jest sportem o dużym aspekcie wychowawczym i edukacyjnym jak również socjalno-integracyjnym.
Wszystkie informacje o projekcie i całej akcji znajdują się na stronie: www.gokarty-tarnow.pl
Warto przyjść na tor kartingowy SPEED RACE w Tarnowie, spróbować swoich sił, sprawdzić co ja potrafię, albo zobaczyć ile jeszcze mam do nauczenia się.

 

 

 

?GOTOWI DO PRACY - Integracja społeczna poprzez kształtowanie postaw społecznych   niezbędnych do podjęcia pracy zawodowej ?

 

 

 

CEL PROJEKTU:

  1. Wykształcenie umiejętności społecznych niezbędnych w pracy zawodowej podczas  bezpośrednich relacji interpersonalnych z ?klientami? pracowni ramiarskiej i ogrodniczej takich jak, rozwijanie właściwych postaw międzyludzkich , kształtowanie umiejętności kulturalnego nawiązywania kontaktów, adekwatności wyrażania uczuć , kształtowanie poczucia odpowiedzialności, wzmacnianie poczucia własnej wartości, kształtowanie umiejętności zachowań asertywnych, rozwijanie potrzeby integracji i właściwych kontaktów społecznych w relacjach zawodowych.
  2. Integracja społeczna poprzez przełamywanie barier psychologicznych w relacjach osób pełnosprawnych -? klientów pracowni? z osobami niepełnosprawnymi -? pracownikami pracowni ?
  3. Upodobnienie sposobu funkcjonowania uczestnika w pracowni (system zbliżony do pracowniczego) do funkcjonowania osób pełnosprawnych w warunkach realnego zatrudnienia, w zakresie: harmonogramu czasu pracy, samodzielnego przyjazdu i powrotu do domu, odporności emocjonalnej, podniesienia samooceny i poczucia własnej wartości, motywacji do wykonywania pracy, zwiększenia poczucia niezależności i satysfakcji z wykonanej pracy poprzez stworzenie systemu premiowego (motywacyjnego) w ramach środków uzyskanych ze sprzedaży usług.

BEZPOŚREDNI BENEFICJENCI PROJEKTU:
Grupa docelową są osoby niepełnosprawne z umiarkowanym i lekkim stopniem niepełnosprawności uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej Tarnów ? Klikowska 190.
OPIS PROJEKTU:

Projektem objęto 15 uczestników niepełnosprawnych intelektualnie i ruchowo z dodatkowymi sprzężeniami zdrowotnymi, zakwalifikowanych przez Radę Programową WTZ jako kandydaci do podjęcia zatrudnienia. Projekt przewiduje wsparcie integracji społecznej i zawodowej w Warsztatach Terapii Zajęciowej poprzez udoskonalenie i podtrzymanie platformy kontaktów społecznych pomiędzy uczestnikami projektu a osobami pełnosprawnymi mieszkańcami M. Tarnowa korzystającymi z usług w ramach działających w Warsztatach pracowni ramiarskiej i ogrodniczej. Stworzenie w ramach tych pracowni ?systemu pracy zbliżonego do pracowniczego? w sposób realny, oparty na rzeczywistych  zdarzeniach w pracowni wynikających z udziału  mieszkańców Tarnowa nie związanych bezpośrednio z pracą wtz , a będącymi  ? klientami pracowni? umożliwi kształtowanie  cech i umiejętności przedstawionych w celach projektu. Tym samym pełną i ciągłą integrację społeczną uczestników projektu. Projekt obejmuje również przełamywanie istniejących niechęci i obaw  uczestników i ich opiekunów przed podjęciem zatrudnienia  z uwagi na brak pewności siebie   ( czy sobie poradzę ? czy dam radę ? ) oraz obawą przed reakcja środowiska w miejscu pracy ( brakiem akceptacji osoby przez środowisko). Opracowany w projekcie system pracy zbliżony do pracowniczego zakłada wprowadzenie harmonogramów czasu pracy i przerw, oraz  premiowania dobrze wykonanej pracy jak w warunkach prawdziwego zatrudnienia co umożliwi kształtowanie i utrwalanie tych cech psychofizycznych uczestnika projektu które niezbędne są  do podjęcia zatrudnienia

PLANOWANE DZIAŁANIA I REZULTATY:

  1. Wzrost kompetencji w zakresie zachowań prospołecznych i zawodowych.
  2. Rozwój osobisty poprzez kształtowanie umiejętności społecznych niezbędnych w pracy zawodowej.
  3. Zwiększenie szans związanych z pozyskiwaniem pracy.
  4. Integracja społeczna poprzez codzienny, systematyczny kontakt z ? klientami? pracowni.
  5. Rozwijanie potrzeby integracji z grupą współpracowników, podtrzymywanie właściwych relacji społecznych w kontaktach? zbliżonych do pracowniczych?.
  6. Przeprowadzanie szkoleń, kursów  stacjonarnych dla uczestników projektu.
  7. Stworzenie systemu premiowego dla uczestników projektu
  8. Nawiązanie współpracy w ramach projektu z zakładami pracy , potencjalnymi odbiorcami usług realizowanych przez  uczestników projektu - perspektywicznymi pracodawcami.

 

OD BIESZCZAD AŻ PO SUDETY- RAZEM NA SZLAKU

I. Rehabilitacja społeczna oraz usprawnianie motoryczne osób niepełnosprawnych intelektualnie ?na szlaku?.

 

Aktywność sportowo-turystyczna jest jedną z form rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych:

 

  • zapewnia ona czynny wypoczynek, rekreację, rozwój fizyczny i umysłowy,
  • tworzy i zaspokaja nowe potrzeby w dziedzinie kultury fizycznej, turystyki, krajoznawstwa, kultury,
  • stwarza możliwości nawiązywania nowych kontaktów i tworzy więzi międzyludzkie,
  • uczy współdziałania w grupie, solidarności i odpowiedzialności,
  • poprzez swą atrakcyjność wciąga i stymuluje dalsze poszerzanie zainteresowań
    i umiejętności.

 

Uprawiając turystykę aktywną ludzie niepełnosprawni podejmują trud pokonywania własnych słabości i wyznaczania sobie coraz trudniejszych i ambitniejszych celów. Terapia przez uprawianie turystyki aktywnej ułatwia podjęcie aktywności ruchowej, niezbędnej do utrzymania zdrowia, sprawności i wydolności fizycznej zabezpieczającej przed chorobami cywilizacyjnymi. Niezależnie od usprawniania psychofizycznego, zadaniem turystyki aktywnej jest wydobycie ludzi niepełnosprawnych z izolacji społecznej, przerwanie monotonii codziennego życia, dostarczenie przeżyć psychicznych, pobudzenie chęci do życia i podejmowanie ćwiczeń specjalistycznych stosowanych
w procesie rehabilitacji.

Podczas wycieczki nie wolno zapominać o zasadach bezpieczeństwa odnoszących się do

wszystkich uczestników, w różnych sytuacjach i fazach jej trwania.

W przygotowaniu wycieczki i trakcie trzeba angażować wszystkich uczestników, powierzając im róże funkcje i role, uwzględniając ich predyspozycje.

Pokonywanie licznych przeszkód, znoszenie braków i niewygód

uczy zaradności, samodzielności, hartuje organizm, przyzwyczaja do wysiłku
i wytrwałości, uspokaja rozchwiany układ nerwowy, a przede wszystkim przygotowuje do życia w zespole.

Turystyka osób niepełnosprawnych oznacza zamierzoną, celową, dobraną do potrzeb aktywność fizyczną realizowaną w różnych formach podróżowania, ściśle związaną
z aktywnością krajoznawczą. Traktowana jest jako element rehabilitacji osób niepełnosprawnych, której cel stanowi przywrócenie maksymalnej sprawności fizycznej, psychicznej, społecznej i zawodowej oraz przystosowanie do normalnego życia. Turystykę ludzi niepełnosprawnych należy traktować nie tylko jako rozrywkę czy relaks, ale również jako środek terapeutyczno-wychowawczy umożliwiający wypróbowanie swoich sił w różnych, często trudnych warunkach.

 

II. Cele uprawiania turystyki i krajoznawstwa przez ludzi niepełnosprawnych

1. Cel leczniczy.

Turystyka powinna być w miarę możliwości kontynuacją programu leczenia
i usprawniania zwłaszcza układu i narządów ruchu. Należy to uwzględnić w doborze dyscyplin turystycznych. Uprawianie turystyki powinno zapobiegać zmianom, jakie mogą wystąpić w wyniku choroby czy choćby zmniejszonej aktywności fizycznej, nie może jednak szkodzić.

2. Cel biologiczny.

Ruch jest niezbędny człowiekowi do życia. Systematyczny ruch pozwala na znaczną kompensację ubytków morfologicznych sprawności fizycznej. Inwalidztwo przyspiesza zazwyczaj starzenie się organizmu, zmniejsza rezerwy biologiczne ustroju i prowadzi do zależności od innych. Turystyka może zmniejszyć biologiczne skutki starzenia się ludzi niepełnosprawnych, a krajoznawstwo aktywizować ich intelektualnie.

3. Cel anatomiczno-fizjologiczny.

Najczęściej bezpośrednim celem postępowania usprawniającego jest utrzymanie właściwych stosunków anatomicznych w obrębie stawów, zapobieganie przykurczom
i zanikom mięśni. Te najczęstsze zadania kinezyterapii rozciągane są również na sport
i turystykę. Bardzo często zachodzi bowiem konieczność hiperkompensacyjnego zwiększenia ruchomości stawów, zwiększenia siły mięśniowej, co może choć częściowo zmniejszyć skutki choroby czy kalectwa. Działalność turystyczna wpływa korzystnie na podstawowe funkcje ustroju, zaś końcowym efektem uprawiania turystyki jest ekonomizacja tych funkcji u osób niepełnosprawnych, które czynności dnia codziennego wykonują ze znacznie zwiększonym wydatkiem energetycznym.

4. Cel higieniczno-zdrowotny.

Codzienne ćwiczenia fizyczne są wskazane dla każdego zdrowego człowieka. A dla ludzi niepełnosprawnych są one wręcz obowiązkiem. Aktywność fizyczna może ćwiczenia te uatrakcyjnić. Uprawianie turystyki i krajoznawstwa powinno stać się okazją do hartowania organizmu, zdobycia odporności na trudy i niewygody oraz opanowania umiejętności kontrolowania stanu zdrowia i stanu sprawności fizycznej.

5. Cel wychowawczo-psychologiczny.

Uprawianie sportu i turystyki kształtuje również pozytywne cechy charakterologiczne. Wśród dzieci i młodzieży niepełnosprawnej obserwuje się często postawy egocentryczne, agresywne lub apatyczne, świadczące o nieprzystosowaniu się do życia społecznego. Kalectwo, będące czynnikiem ograniczającym w istotny sposób możliwości życiowe człowieka, powoduje stres, wpędza w depresję, wywołuje poczucie niższości
i niepełnowartościowości. Turystyka pozwala chociaż w części kompensować występujące braki, usuwać przykre uczucie mniejszej wartości. Udział w zajęciach zespołowych uczy życia w grupie, uaktywnia dzieci i młodzież, wyrabia odwagę i hartuje psychicznie. Terapia poprzez turystykę ułatwia przezwyciężanie stanów frustracji.

6. Cel hedonistyczny.

Udział w kulturze fizycznej i turystyce musi dawać radość i zadowolenie. Ćwiczenia rehabilitacyjne są zwykle monotonne i nawet najbardziej słuszna motywacja nie zapobiegnie zniechęceniu. Wysiłek fizyczny towarzyszący aktywności turystycznej nie nuży i pozwala wykonywać setki i tysiące ruchów powtarzanych podczas pracy np. wioślarza, kolarza, piechura. Turystyka połączona z krajoznawstwem pozwala nawiązywać kontakty towarzyskie, otworzyć drzwi zamknięte na świat.

7. Cel społeczny.

Cel ten wynika z głęboko humanitarnych pobudek. Nowoczesne koncepcje rehabilitacji zakładają nie tylko powrót do zdrowia przez przywrócenie funkcji ruchowych, które pozwoliłyby na podjęcie pracy zawodowej, lecz również możliwie pełne włączenie się
w całokształt życia społecznego, kulturalnego czy towarzyskiego.

 

III. Założenia programowe

Osoba niepełnosprawna biorąca udział w programie po jego zakończeniu powinna znać:

  • zasady poruszania się na szlaku,
  • oznakowanie szlaku,
  • odczytywanie mapy,
  • zasady obowiązujące podczas poruszania się w Parku Narodowym,
  • regulamin GOT (Górska Odznaka Turystyczna),
  • telefony alarmowe,
  • zasady udzielania pierwszej pomocy,

 

 

Powinna posiadać następujące umiejętności i potrafić z nich korzystać:

  • prawidłowo przygotować się przed wyjściem w góry zaopatrując się w rzeczy niezbędne,
  • zakwaterować się w schronisku górskim,
  • przewodników górskich i informacji turystycznej,
  • bez lęku reagować na inność środowiska,
  • umiejętnie i rozważnie postępować w sytuacjach trudnych przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych,
  • wspierać innych zwłaszcza słabszych,
  • zaplanować trasę uwzględniając czas  marszu, ukształtowanie terenu, warunki atmosferyczne i porę roku ,
  • potrzebie stwarzania właściwej atmosfery, sprzyjającej dobremu samopoczuciu,

 

Stosować dekalog turysty górskiego ustalony przez Komisję Turystyki Górskiej Zarządu Głównego PTTK

 

I

Zanim wyruszysz w góry zastanów się, czy posiadasz dostateczne doświadczenie. Przed wyjściem poddaj ocenie stan zdrowia i siły swoje i towarzyszy, a w szczególności dzieci.

II

Przygotuj wcześniej dokładny plan wycieczki, najlepiej udają się improwizacje? dobrze przygotowane. Poczytaj przewodniki, mapy, skorzystaj z usług informacji turystycznej, wskazówki przewodników górskich, gospodarzy schronisk, miejscowej ludności.

III

W górach szybko i często zmieniają się warunki atmosferyczne, niezbędna jest odzież chroniąca przed złą pogodą i zimnem oraz mocne wysokie buty na profilowanej podeszwie.

IV

Wychodząc z domu na wycieczkę pozostaw w domu, w schronisku czy u znajomych wiadomość o celu i trasie wycieczki oraz przewidywanej godzinie powrotu. W ten sposób zapewniasz sobie szybką pomoc w razie wypadku.

V

Szybkość poruszania się dostosuj do możliwości najmniej sprawnego uczestnika wycieczki. ?Pożeranie kilometrów? prowadzi niechybnie do wyczerpania, a poza tym ogranicza możliwość podziwiania uroków górskiego krajobrazu.

VI

Uważaj na każdy krok ? wypadki zdarzają się także w łatwym terenie. Zwłaszcza szczególnej ostrożności wymagają trudniejsze partie trasy: strome, mokre i zaśnieżone stoki, płaty starego śniegu. Nie zbaczaj ze znakowanego szlaku - jest on zwykle poprowadzony optymalnie zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i wysiłku na pokonanie trasy.

VII

Nie strącaj kamieni gdyż narażasz innych turystów na poważne niebezpieczeństwo. Miejsce zagrożone przez spadające kamienie przechodź szybko i uważnie.

VIII

Decyzja zawrócenia z drogi to nie hańba, lecz głos rozsądku. Nie wstydź się zawrócenia, gdy załamie się pogoda, nadejdzie mgła lub trasa okaże się zbyt trudna.

IX

Szanuj przyrodę, nie hałasuj. Dbaj o czystość i porządek w górach. Usuwając śmieci, dajesz dowód swojej kultury.

X

Jeżeli zdarzy się wypadek ? przede wszystkim zachowaj spokój. Poszkodowanego ułóż
w bezpiecznej pozycji, w widocznym miejscu i pod opieką. Przyjętym w górach sygnałem (dowolny sygnał optyczny lub akustyczny powtórzony 6 razy na minutę, po czym minuta przerwy) lub telefonicznie ( nr 112 lub alarmowy w górach ? 601 100 300) wezwij pomoc GOPR lub TOPR.

IV. Realizacja projektu

 

W programie bierze udział grupa 10 osobowa podopiecznych Warsztatów Terapii Zajęciowej. Obejmuje szlaki turystyczne we wszystkich pasmach górskich w Polsce.

Zdobywanie górskich odznak turystycznych ma mobilizować do świadomego i pełnego udziału w projekcie.

 

Proponowane szlaki do realizacji

  1. Beskid Sądecki i Beskid Niski

Czas realizacji: 3 dni

Forma realizacji: rajd

  • Jaworzyna Krynicka ? Krynica centrum,  czerwony szlak (2h 25min)

 

  • Krynica Zdrój ? Mochnaczka Niżna  ? Izby, czerwony szlak (3h 10min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

  • Izby ? Ostry Wierch - Wysowa Zdrój, zielony szlak (4h)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Bieszczadzki Park Narodowy

Czas realizacji: 3 dni

Forma realizacji: zakwaterowanie stałe - Ustrzyki Górne

 

  • Ustrzyki Górne ? Tarnica ? Ustrzyki Górne, czerwony szlak , niebieski (4h 15 min)
  • Ustrzyki Górne ? Połonina Caryńska ? Brzegi Górne, czerwony szlak (2h 40min)
  • Przełęcz Wyżniańska ? Wielka Rawka ? Ustrzyki Górne, szlaki zielony- żółty-niebieski (3h 10min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Beskid Sądecki pasmo Jaworzyny Krynickiej

Czas realizacji: 3 dni

Forma realizacji: rajd

  • Barcice ? Cyrla , szlak czerwony i niebieski (3h 30min)
  • Cyrla ? Hala Łabowska, czerwony szlak (2h 30min)
  • Hala Łabowska ? Jaworzyna Krynicka, czerwony szlak (3h)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Gorczański Park Krajobrazowy, rejon Turbacza,

Czas realizacji: 3 dni

Forma realizacji: rajd

 

  • Rabka Zdrój ? Maciejowa, czerwony szlak (1h 55min)
  • Maciejowa ? Turbacz, czerwony szlak (3h 05min)
  • Turbacz ? Łopuszna, niebieski szlak (2h 45min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Pieniński Park Narodowy, Beskid Sądecki

Czas realizacji: 5 dni

Forma realizacji: zakwaterowanie stałe - Szczawnica

  • Jaworki -Wysoka ? Jaworki, szlaki żółty, niebieski, zielony (4h 55min)
  • Krościenko-Trzy Korony ? Sokolica - Szczawnica, szlaki żółty, niebieski, zielony (5h 30min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Karkonoski Park Narodowy

Czas realizacji: 2 dni

Forma realizacji: zakwaterowanie stałe ? Karpacz

  • Karpacz ? Śnieżka ? Karpacz, szlaki czerwony i czarny (4h)
  • Karpacz ? Kocioł Małego Stawu ? Karpacz, szlaki zielony, czerwony, niebieski (5h 30min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

  1. Tatrzański Park Narodowy

Czas realizacji: 4 dni

Forma realizacji: zakwaterowanie stałe ? Zakopane

  • Zakopane ? Gubałówka ? Zakopane, czarny szlak (1h 30min)
  • Kiry ? Schronisko pod Ornakiem ? Iwaniacka Przełęcz ? Siwa Polana

szlaki niebieski, żółty, zielony (5h 10 min)

  • Kuźnice ? Schronisko Murowaniec ? Kuźnice, szlaki niebieski, żółty  (3h 50min)
  • Łysa Polana ? Wodogrzmoty Mickiewicza ? Dolina Pięciu Stawów ? Łysa Polana ? Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, szlaki zielony, czarny
    (5h 30min)

ZOBACZ MAPĘ ON-LINE

 

Turystyka i krajoznawstwo uprawiane systematycznie,

w racjonalnych dawkach, przywraca  sprawność i daje radość z uczestniczenia

w życiu na równi z osobami pełnosprawnymi.

Pozytywne relacje ze szlaku turystycznego są przenoszone na

inne dziedziny życia.

Tarnów, 10 listopad 2010

 
Reklama
sklep
Maj 2018
N P W Ś C P S
29 30 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2

stat4u